hurm.. alangkah indahnya kalau perasaan mulus kanak-kanak itu dapat dikembalikan pada zaman ini, dimana masing2 sudah dewasa untuk mengenepikan jurang kedudukan dan pangkat bapak masing2!! kadang2 bagi saya, kanak-kanak itu lebih matang dan diplomasi dalam hal merapatkan jurang perbezaan pangkat dan darjat. alangkah indahnya dunia di mata kanak2 tanpa menghiraukan siapa bapak aku dan siapa bapak kamu.. fikir2kanlah, yang kamu bangga itu harta bapak kamu, walhal kamu tak punya apa2.. renung2kan.. :)